Alpha 1 News

ΜΠΕΤΥ ΑΡΒΑΝΙΤΗ - ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ...ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ...

ΜΠΕΤΥ ΑΡΒΑΝΙΤΗ - ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ...ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ...
Η ηθοποιός, που αγαπήσαμε από τις ταινίες του 1960 και 1970, είναι πλέον 81 ετών. Κι όμως ακόμη συνεχίζει να ανεβαίνει στο πάλκο και να παίζει πρωταγωνιστικούς ρόλους στο θέατρο, που τόσο αγαπά.Τά θεατρικά έργα επιμελείται, μάλιστα, ο σύζυγος της Βασίλης Πουλαντζάς.
Η Μπέτυ Αρβανίτη πρωταγωνίστησε σε αρκετές ταινίες την χρυσή εποχή του Ελληνικού κινηματογράφου. Στην κοινή συνείδηση είναι ταυτισμένη με την ταινία «Νύχτα Γάμου», που ενσαρκώνει τη νιόπαντρη σύζυγο του Φαίδωνα Γεωργίτση, με τον οποίο φτάνει στα πρόθυρα του διαζυγίου από την πρώτη κιόλας νύχτα του γάμου τους.Οι δυο ηθοποιοί δεν υπήρξαν μόνο κινηματογραφικοί σύζυγοι αλλά και στην πραγματικότητα όμως ο γάμος τους δεν κράτησε πολύ.

«Καλή ηθοποιός δεν ξέρω αν είμαι. Θα ήταν γελοίο να αρχίσω να λέω εγώ τέτοια πράγματα. Πιστεύω, όμως, ότι δεν είμαι κακή. Το σίγουρο είναι ότι καταπιανόμαστε με μια τέχνη θνησιγενή. Τώρα, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, η παράσταση έχει πεθάνει. Αύριο, θα ζωντανέψει ξανά. Και το κοινό έχει έναν πολύ σοβαρό ρόλο να παίξει. Είναι «ο άλλος ηθοποιός». Γι' αυτό και κάθε κοινό έχει την παράσταση που του αξίζει. Το πιστεύω αυτό, ακράδαντα! Έχει τύχει να βγω στη σκηνή και να μην έχω τα κέφια μου, αλλά να υπάρχει ένα κοινό από κάτω που σε ανεβάζει στον ουρανό. Και το ανάποδο φυσικά! Προσωπικά, κάθε φορά που βγαίνω εκεί πάνω, έχω την αίσθηση της επικινδυνότητας αλλά και της ευθύνης.
«Πριν από κάποιους μήνες έγινα γιαγιά. Έχω έναν κούκλο εγγονό. Πρωτόγνωρος ρόλος αυτός για μένα. Η μεγάλη μου επιθυμία είναι να περνάω όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο μαζί του. Είναι ένας καινούριος έρωτας αυτό το μωρό. Δεν ξέρω αν ισχύει αυτό που λένε «Του παιδιού μου το παιδί...». Ξέρω ότι γι' αυτό το μωρό λιώνω. Σήμερα είναι δέκα μηνών και θα τον βαπτίσουμε προσεχώς, Ερμή. Μέσα από αυτόν βλέπω, αν θέλεις, την ιστορία μιας ολόκληρης ζωής. Είναι απίστευτο το πώς αλλάζει από μέρα σε μέρα, πώς προσεγγίζει νέα πράγματα, πώς κοιτά τον κόσμο με τα αθώα του μάτια. Καμιά φορά σκέφτομαι «Για δες! Έχουμε υπάρξει όλοι έτσι».Η εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, , τα οποία χαμογελούν