Alpha 1 News

130 χρόνια Πανιώνιος: Μια πόλη, μια ομάδα, μια ιστορία


Μια φορά κι έναν καιρό στα σχολεία της Νέας Σμύρνης οι δάσκαλοι δίδασκαν στα παιδιά την ιστορία της πόλης: Αγ. Φωτεινή, Εστία, Πανιώνιος. Οι τρεις φάροι που έπρεπε να σέβεσαι ώστε να πορευτείς στη ζωή σου ως κάτοικός της. Ένα πανίσχυρο τρίπτυχο με τεράστια ιστορία πίσω του. Ο Χρυσόστομος Σμύρνης αναφέρεται ότι είχε μαρτυρικό θάνατο, αλλά πώς μαρτύρησε το γνωρίζουν μόνο οι εναπομείναντες πια γέροντες Σμυρνιοί που γνωρίζουν καλά ότι τον περιέφεραν οι Τούρκοι δεμένο και του πετούσαν αλάτι στις πληγές ώσπου ν’ αφήσει την τελευταία του πνοή σφαδάζοντας από πόνους. Ο Χρυσόστομος Σμύρνης του οποίου το άγαλμα του βρίσκεται στην είσοδο της πόλης ήταν ο πρώτος πρόεδρος του Πανιωνίου καθώς με πρωτοβουλία του και προσωπική μέριμνα χτίστηκε το νέο στάδιο του συλλόγου στη Σμύρνη, το οποίο εγκαινιάστηκε το 1912 με τους ΙΔ Πανιώνιους Αγώνες. Η δημοτική αρχή φρόντισε να κατεβάσει γρήγορα το κασκόλ του Πανιωνίου που κάποιοι είχαν βάλει ανάμεσα στα χέρια του τεντωμένο και περήφανο.Πρόσφατα η Νέα Σμύρνη ανακηρύχτηκε μία από τις 10 καλύτερες γειτονιές της Ευρώπης, σύμφωνα με την Guardian, μόνο που αυτό πρέπει να κάνει υπερήφανους για την επιλογή τους τους νεότερους κατοίκους της πόλης που επέλεξαν το σωστό σημείο να κατοικήσουν. Όχι όμως κατά βάθος τους παλιότερους κατοίκους της Ν. Σμύρνης γιατί το σημερινό προσωπείο της περιοχής δεν έχει σχεδόν καμία σχέση με την πόλη που μεγάλωσαν και αγάπησαν. Θυμάμαι όταν είχα επισκεφτεί τον Νίκο Πορτοκάλογλου στη νέα του κατοικία στο Χαλάνδρι, το 1999, τον ρώτησα απορημένος: «Γιατί άφησες τη Ν. Σμύρνη;» και μου απάντησε: «Δεν είναι πια αυτή που ζήσαμε…». Μιλάμε για το Νίκο που έχει μεγαλώσει δύο στενά από την πλατεία. Και δεν είναι ο μόνος που έφυγε…

Η πληθυσμιακή έκρηξη της πόλης που προήλθε από την κατεδάφιση των μονοκατοικιών της, οι οποίες πια είναι τόσο λίγες που όταν δεις κάποια μοιάζει με φωτογραφία άλλης εποχής, αποδυνάμωσε εύλογα το Πανιώνιο στοιχείο. Η σύγχρονη αυτή πόλη εξυπηρετεί πλέον τις ανάγκες των ανάμεικτου πληθυσμού της που δεν γνωρίζει ούτε το Νίκο Πεντζαρόπουλο, ούτε φυσικά ότι διατηρούσε πρακτορείο Προ-Πο, ούτε σε ποια γειτονιά μεγάλωσε ο Δημήτρης Σαραβάκος, ούτε πού βρισκόταν το μαγαζί με τα αθλητικά είδη του Γιώργου Δέδε, αλλά ούτε και ποιος είναι ο Γιώργος Δέδες και φυσικά τι εστί πραγματικά Γαλαξίας, ποιος ήταν ο Φάνης που σέρβιρε τον ελληνικό καφέ σε μπρίκι και ότι το σημείο αυτό ήταν επίσης το μέρος υποδοχής των αντιπάλων φιλάθλων γιατί Νέα Σμύρνη σήμαινε μόνο Πανιώνιος. Είναι σαν να λέμε ότι ο Πανιώνιος είναι μια καυτή πατάτα στα χέρια της τοπικής αυτοδιοίκησης που πλέον δεν υπερασπίζεται το τοπικό χαρακτήρα της Ν. Σμύρνης αλλά έχει ανοίξει το παράθυρο στον κόσμο. Για παράδειγμα πριν μερικά χρόνια τα όσα συνέβαιναν στην πόλη εντέχνως δεν διαφημίζονταν γιατί απευθύνονταν σχεδόν αποκλειστικά στους κατοίκους της, ενώ στην πορεία αυτό άλλαξε και η διαφήμιση πάει… σύννεφο. Η Ν. Σμύρνη ήταν ξεχωριστή γιατί είχε έντονο το τοπικό χρώμα, την υπεραγαπούσαν οι κάτοικοί της και η πλειονότητά της καλυπτόταν σε τέτοιο βαθμό από τα κάλλη της ώστε δεν χρειαζόταν να μετακινηθεί σε άλλη περιοχή για να διασκεδάσει ή ότι άλλο και το καμάρι της ήταν ο Πανιώνιος.Αν για παράδειγμα σήμερα γινόταν ένας έρανος, όπως παλιότερα, για την ενίσχυση του Πανιωνίου, οι περισσότεροι καταστηματάρχες της περιοχής προφανώς θα αντιμετώπιζαν την ομάδα εράνου όπως κάποιον από εκείνους που από το πουθενά ζητούν χρήματα και είναι φορτικοί και ανεπιθύμητοι. Άσε που μπορεί να μην γνωρίζουν καλά - καλά τι είναι ο Πανιώνιος καθώς έχουν ανοίξει καταστήματα στην περιοχή χωρίς να έχουν καμία σχέση με αυτή και την επέλεξαν γιατί έχει τη φήμη ότι είναι εύρωστη. Ξέρετε ποιοι αντέδρασαν πρώτοι στην επικείμενη ανέγερση νέου γηπέδου επί εποχής Τσακίρη; Τα μαγαζιά της περιοχής. Οι παλιοί αυθεντικοί Πανιώνιοι μαγαζάτορες είναι πια μετρημένοι. Σε αυτό το νέο πρόσωπο της πόλης πολλοί εξ αυτών συμπλέουν και πια σπανίως βλέπεις ένα λάβαρο του Πανιωνίου ή μια φωτογραφία της ομάδας κρεμασμένη στον τοίχο. Ας είναι καλά το «Επιτόκιο» που τιμά την παράδοση και την ιστορία της πόλης.MORAITELHS
Η ηρωική μορφή του Βασίλη Μωραϊτέλη

Όταν επιχειρήθηκε να προβληθεί στη Ν. Σμύρνη η ταινία «1968» ρώτησα ένα αυθεντικό Νεοσμυρνιό αν συμφωνεί με την απαγόρευση της προβολής στην περιοχή και μου αποκρίθηκε: «Αυτό που ζητάμε είναι να μας σέβονται». Αυτό έχει πολλές αναγνώσεις, αλλά ένας παλιός Πανιώνιος γνωρίζει. Φυσικά και η Ν. Σμύρνη ήταν και είναι για όλο τον κόσμο, όπως και παλιότερα για παράδειγμα ο «Γαλαξίας» ήταν σημείο συνάντησης παρεών απ’ όλη την Αθήνα, για να μην πω την Αττική. Αλλά αυτό το είχε και η Γλυφάδα, όμως η Γλυφάδα δεν είχε Πανιώνιο… Μαζί με την παλιά Ν. Σμύρνη χάνεται και το προσφυγικό στοιχείο της καθώς Πανιώνιος σημαίνει προσφυγιά. Η ταύτιση της Ν. Σμύρνης με τον Πανιώνιο είναι η ίδια η ιστορία της και όπως γράφει με μπογιά στις κερκίδες του γηπέδου: Ο Πανιώνιος είναι ιδέα και οι ιδέες δεν παθαίνουν ποτέ.
Panionios sto Dhmo N. Smyrnis
Κάποτε η τοπική αυτοδιοίκηση έβαλε πλάτες να σώσει τον Πανιώνιο. Εδώ «τοπικοί άρχοντες» μαζί με τους παίκτες πανηγυρίζουν την άνοδο του Πανιωνίου στην Α Εθνική το 1993. Δεξιά με το άσπρο πουκάμισο διακρίνεται ο επί σειρά ετών δήμαρχος της πόλης Μπάμπης Πεχλιβανίδης.

Η ποδοσφαιρική ομάδα της Ν. Σμύρνης φέτος βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού διανύοντας ίσως την πιο δύσκολη χρονιά της ιστορίας της έχοντας το βάρος της οικονομικής διαχείρισης, αλλά και το βάρος της διαχείρισης των 130 χρόνων από την ίδρυσή του Πανιώνιου. Η ιστορικότερη ομάδα στην Ελλάδα - ιδρύθηκε το 1980 στη Σμύρνη - και μια από τις παλιότερες στην Ευρώπη έχει πολλά να προσφέρει ακόμη στους οπαδούς της που διψούν για να ξαναδούν μεγάλη την ομάδα τους και να επιστρέψουν στο γήπεδο.