Alpha 1 News

Ελληνικός Εθνικός Ύμνος, μέσα στην Τουρκία, για έναν νεαρό Κύπριο…


Παρά πολύ θα ήθελαν στη Μεγάλη (Μπουγιούκ) Τουρκία του σαλαφιστή Ταγίπ Ερντογάν, του φασίστα-συνεργάτη του Δεβλέτ Μπαχτσελί, του υβρεολόγου ΥΠΕΞ του Μεβλούτ Τσαβούσογλου..
και των λοιπών του συναφιού τους, να μην ακούγονταν ο εθνικός ύμνος της Κύπρου στις 6 Οκτωβρίου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Muay Thai Νέων της IFM (η οποία είναι εγγεγραμμένη στην Ολυμπιάδα ως προολυμπιακό άθλημα) που έλαβε χώρα στην Αττάλεια της Τουρκία. Όμως ο εθνικός ύμνος ακούσθηκε, ήθελαν δεν ήθελαν οι Τούρκοι. Και οι θεατές στο στάδιο είδαν τον 15χρονο Κυριάκο Χριστοδούλου από τη Λάρνακα να στέκεται με τη κυπριακή σημαία στο βάθρο και να παραλαμβάνει το χρυσό από Τούρκο αξιωματούχο.
Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ
Και όχι μόνο. Το κοινό της Αττάλειας είδε τον Κυριάκο να αποκλείει τον Τούρκο συναθλητή του με 3-0, καθ’ οδόν προς στο χρυσό μετάλλιο της κατηγορίας των 67 κιλών στις ηλικίες 14 -15 χρόνων. Στην Αττάλεια δεν υπήρχε καμία “εκλιπούσα” Κυπριακή Δημοκρατία. Διότι κάθε κράτος είναι αυθύπαρκτο. Δεν “εκλείπει” επειδή κάποιο άλλο με το έτσι θέλω το επιθυμεί, απειλώντας και εκβιάζοντας.
Αλλά ούτε και με στρατιωτική κατάκτηση δεν καταλύεται κράτος. Απλά σε μια τέτοια περίπτωση η νόμιμη κυβέρνηση του λειτουργεί στην εξορία. Αυτό συνέβη με όλα τα κράτη που κατάκτησαν οι φασίστες τον Β´ΠΠ. Και το καλύτερο παράδειγμα είναι η Τσεχοσλοβακία.
Διχοτομήθηκε με την επαίσχυντη Συμφωνία του Μονάχου του 1938 – και δυστυχώς με τη συναίνεση Αγγλίας, Γαλλίας, Πολωνίας που συνέργησαν- και κατακτήθηκε ολοσχερώς μετά από τις Ναζιστικές ορδές. Το 1938 η Τσεχοσλοβακία θυσιάστηκε στο πλαίσιο της πολιτικής του κατευνασμού της ναζιστικής Γερμανίας.
Ακολούθησε ο παγκόσμιος πόλεμος και η ήττα της ρατσιστικής και επεκτατικής πολιτικής του Ναζισμού. Μια από της πολλές συνέπειες της ήταν και η πλήρης αποκατάσταση της κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας της Τσεχοσλοβακίας.
Στην Αττάλεια η Κυπριακή Δημοκρατία είχε τον εκπρόσωπο της. Ο δεκαπεντάχρονος Κυριάκος δεν ήταν εκεί με την προσωπική του ιδιότητα. Η συμμετοχή του προέκυπτε από την υπόσταση του ως πολίτη του κυπριακού κράτους. Και όταν κέρδισε το χρυσό οι Τούρκοι του το έδωσαν προσωπικά, τιμητικά, και παρουσία εκατοντάδων θεατών.
Ήθελαν δεν ήθελαν. Και ανέκρουσαν και τον εθνικό ύμνο της χώρας που εκπροσωπούσε. Ήθελαν δεν ήθελαν. Και είδαν τον Κυριάκο να σηκώνει την κυπριακή σημαία – που την πήρε θαρραλέα μαζί του πιστεύοντας στις δυνάμεις του. Ήθελαν δεν ήθελαν. Δεν μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά. Είχαν μηδέν επιλογές.