Alpha 1 News

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ - ''ΥΜΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ .ΗΤΑΝ 36 ΧΡΟΝΙΑ ΠΛΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ''.

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ - ''ΥΜΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ .ΗΤΑΝ 36 ΧΡΟΝΙΑ ΠΛΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ''.
                                                                                                                                                                        «Ο πατέρας μου πριν φύγει από τη ζωή άφησε μια ξεκάθαρη διαθήκη, που με ορίζει ως φυσικό του διάδοχο και συνεχιστή της ιστορίας του. Τεράστια ευθύνη. Προσπαθώ να επιτρέπω ή να απαγορεύω ακριβώς εκείνα που θα έκρινε ο ίδιος αν ήταν εν ζωή».
Στις 23 Σεπτεμβρίου έχασε τη μητέρα του σε ηλικία 73 ετών έπειτα από πολύχρονη μάχη με την επάρατη νόσο.
                                                                                                                                                                  «Δυστυχώς, ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσω και τη μητέρα μου, που στάθηκε στον πατέρα μου σαν βράχος 36 χρόνια δίπλα του. Μια μάνα που ήταν πάντα εκεί για όλα της τα παιδιά και βοήθησε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Το μόνο που αγαλλιάζει την ψυχή μου είναι ότι θα συναντήσει τον πατέρα μου, που τόσο πολύ λάτρευε», είπε, διερωτώμενος πόσος καιρός θα περάσει για να συμφιλιωθεί με την ιδέα του θανάτου.Από πολύ μικρός αγάπησε το πιάνο και τη μουσική, ώσπου κάποια στιγμή ύστερα από παρότρυνση του πατέρα του (σσ: ήξερε ότι τραγουδάει, αλλά μέχρι τότε δεν τον είχε ακούσει) είπε για πρώτη φορά το «Ένα όμορφο αμάξι με δυο άλογα».
                                                                                                                                                                     Αμέσως εκείνος του είπε «Γρήγορη, είσαι τραγουδιστής» και ξεκίνησαν οι δυο τους πρόβες. Η πρώτη του εμπειρία ήταν το 1998, στο κέντρο «Ρεπορτάζ», θρυλικό μαγαζί της εποχής, στο οποίο τραγουδούσε μέχρι το τέλος της ζωής της η Σωτηρία Μπέλλου. Αργότερα, στο πλευρό του δασκάλου και πατέρα του σε μεγάλες συναυλίες ανά την Ελλάδα, αλλά και το εξωτερικό.«Το να φέρεις το όνομα Γρηγόρης Μπιθικώτσης είναι τεράστια τιμή αλλά και ευθύνη».Οι σχέσεις τους ποτέ δεν ήταν οι τυπικές σχέσεις πατέρα - γιου. Ήταν δύο πολύ καλοί φίλοι, δύο συνεργάτες, δύο άνθρωποι που λάτρευαν ο ένας τον άλλον με όλη τη σημασία της λέξης.
«Να έχεις γερό στομάχι και υπομονή, γιατί αυτός ο χώρος είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος και με πολλές πανίδες», τον συμβούλευε.
                                                                                                                                                                      Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης ήταν, είναι και θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα κεφάλαια του ελληνικού πολιτισμού. Ο γιος του δεν μπορεί να ξεχάσει τις συναυλίες μαζί του:
«Σαν να ήταν τώρα, θυμάμαι την αγάπη του κόσμου και την ευγένεια του πατέρα μου προς όλους, την απλότητα που είχε ως άνθρωπος αλλά και τις ευαισθησίες του.
Δεν ξεχνώ το τρακ που είχε πριν εμφανιστεί στη σκηνή, κάθε φορά, σαν να ήταν πρωτοεμφανιζόμενος καλλιτέχνης. Φανταστείτε όταν έβλεπα εκείνον με τρακ, τι τρακ είχα εγώ... Και κάθε φορά πριν ανέβουμε στη σκηνή, μου έλεγε βγες και τραγούδα, είσαι πραγματικά καλός"».Η εικόνα ίσως περιέχει: 3 άτομα, , τα οποία χαμογελούν, κοντινό πλάνο