Alpha 1 News

ΝΙΚΟΣ ΦΕΡΜΑΣ - Ο ΓΝΗΣΙΟΣ ''ΜΑΓΚΑΣ'' ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΟΘΟΝΗΣ.(1905 Μυτιλήνη - 14 Αυγούστου 1972 Αθήνα)

ΝΙΚΟΣ ΦΕΡΜΑΣ - Ο ΓΝΗΣΙΟΣ ''ΜΑΓΚΑΣ'' ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΟΘΟΝΗΣ.(1905 Μυτιλήνη - 14 Αυγούστου 1972 Αθήνα)
                                                                                                                                                                    Ντόμπρος, ειλικρινής, αυθεντικός χαρακτήρας, με ωραίο μάγκικο χιούμορ, τύπος μετρημένος και σταράτος.
Αυτός ήταν ο Νίκος Φέρμας στην προσωπική του ζωή. Και αυτή την αυθεντική προσωπικότητα, τη σπάνια, την οριακά παρεξηγήσιμη, του λαϊκού χαρακτήρα μετέφερε στη μεγάλη οθόνη ο σπουδαίος ηθοποιός. Και λέμε «μετέφερε», διότι ο Νίκος Φέρμας δεν χρειάστηκε να ενσαρκώσει κάποιο ρόλο.
                                                                                                                                                                     Στα 20 χρόνια σχεδόν της κινηματογραφικής του πορείας έπαιξε σε 150 ταινίες (άλλες πηγές αναφέρουν 120) και σε κάθε ρόλο μετέφερε και κάτι από τον χαρακτήρα του.
Ο ηθοποιός καθιερώθηκε στη μανιέρα του μπεσαλή και μετατράπηκε σε έναν από τους μεγάλους δευτεραγωνιστές του ελληνικού πανιού. Ακόμη και αν η εμφάνισή του σε κάποια ταινία ήταν μικρή, ο Φέρμας κατάφερνε ακόμη κι έτσι, να καταθέσει την ψυχή του και να αφήσει το δικό του στίγμα.
                                                                                                                                                                      Ο φτωχός βιοπαλαιστής της ζωής, ο φουκαριάρης παλιατζής, ο αμίμητος μικροπωλητής, ο πολυτεχνίτης του μόχθου, ο λωποδυτάκος χαρτοπαίκτης, ο ιδιοκτήτης κέντρων (κυρίως κακόφημων), ακόμα και ο αυστηρών αρχών πατέρας, πέρασε στη συνείδηση του κοινού ως απόλυτος βαρύμαγκας του ελληνικού κινηματογράφου.
                                                                                                                                                                    Ένας ηθοποιός με παιδεία (και ας μην είχε τελειώσει καν το σχολείο), μία κινηματογραφική περσόνα με περιεχόμενο, που την αναγνωρίζεις και εκτιμάς, κυρίως στην ενήλικη ζωή.
Γιατί, η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι ως παιδιά, βλέποντας τον Φέρμα στις ταινίες, νιώθαμε έναν φόβο για τον άνδρα με τη βαριά συρτή φωνή, το λοξό μάγκικο περπάτημα και τη μεγάλη και χαρακτηριστική ελιά στο πρόσωπό του.
                                                                                                                                                              Μεγαλώνοντας, όμως, δε μπορείς να μην εκτιμήσεις αυτόν τον εμβληματικό μάγκα. Αυθεντικός και ειλικρινής, αν και κλασικός δευτεραγωνιστής ήταν υποκριτικά ένας χείμαρρος που ξεχείλιζε οθόνη και σανίδι.
Ο Νίκος Χατζηανδρέου, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1905 από αγροτική οικογένεια. Έμεινε ορφανός από μικρή ηλικία και η μητέρα του δούλευε σε πλουσιόσπιτα της Μυτιλήνης για να τον μεγαλώσει. Εγκατέλειψε νωρίς το σχολείο κι άρχισε να δουλεύει σε μαγαζιά και γραφεία κάνοντας θελήματα, ώσπου προσελήφθη ως κλητήρας στο υποκατάστημα της «Τράπεζας Αθηνών» στη Μυτιλήνη.
                                                                                                                                                              Γρήγορα, όμως, εγκατέλειψε την πολλά υποσχόμενη δουλειά για εκείνη την εποχή, αφού δεν άντεχε τις τυπικότητες και τους ρυθμούς της. Για καλή του τύχη, το υποκριτικό του ταλέντο το ανακάλυψε ένας ηθοποιός, ο Δημήτριος Βερώνης, που προσπαθούσε να ορθοποδήσει στη Λέσβο, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να του αλλάξει το όνομα από Χατζηανδρέου σε Φέρμας, που τον ακολούθησε σ’ όλη του ζωή και με το οποίο έγινε γνωστός.
Μετά τη διάλυση του θιάσου Βερώνη, κατέβηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ελληνικού Ωδείου και πρωτόπαιξε στο έργο «Επτά επί Θήβαις» του Αισχύλου, που ανέβασε το «Θέατρο Τέχνης» του Σπύρου Μελά. Τα επόμενα χρόνια διακρίθηκε σε έργα πρόζας και επιθεώρησης.
                                                                                                                                                                 Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1948, σε ηλικία 43 ετών, στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου «Οι Γερμανοί Ξανάρχονται» στο ρόλο του τρόφιμου φρενοκομείου. Έλαβε μέρος σε περίπου 150 ταινίες, πάντα σε δεύτερους ρόλους και καθιερώθηκε σε ρόλους μάγκα και ντόμπρου ανθρώπου.
Χαρακτηριστικοί είναι οι ρόλοι του σε γνωστές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου τις δεκαετίες του ‘50 και του ‘60, που άφησαν εποχή και παίζονται συχνά και σήμερα από την τηλεόραση: «Ένας ήρωας με παντούφλες», «Λατέρνα φτώχεια και γαρύφαλλο», «Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος», «Ποτέ την Κυριακή», «Καλώς ήλθε το δολάριο» και «Λόλα».
Ο Νίκος Φέρμας πέθανε στις 14 Αυγούστου 1972, σε ηλικία 66 ετών. Ήταν παντρεμένος με τη χορεύτρια και ηθοποιό Άννα Παντζίκα και λάτρευε το «χόρτο».
Η εικόνα ίσως περιέχει: 3 άτομα, άτομα στέκονται και κουστούμι