Alpha 1 News

ΛΑΚΗΣ ΓΚΛΕΖΟΣ - 12 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΑΓΙΚΗ ΑΠΩΛΕΙΑ. ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΤΟΥ ΘΡΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΑΣΠΡΑ ΧΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ. '' 4 Φεβρουαρίου 1947 - 18 Ιουνίου 2007 '' .

ΛΑΚΗΣ ΓΚΛΕΖΟΣ - 12 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΑΓΙΚΗ ΑΠΩΛΕΙΑ. ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΤΟΥ ΘΡΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΑΣΠΡΑ ΧΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ. '' 4 Φεβρουαρίου 1947 - 18 Ιουνίου 2007 '' .
Σε ηλικία 60 ετών πρίν Δώδεκα χρόνια και χτυπημένος από την επάρατο νόσο, έφυγε από τη ζωή ο Λάκης (Απόστολος) Γκλέζος.
Από πολύ μικρός αγωνιζόταν σε μια μικρή ομάδα που υπήρχε στα Άσπρα Χώματα, το «Ατρομητάκι». Σε ηλικία 14 ετών τον πρόσεξε ο πρόεδρος του Ερμή Νικαίας, Παντελής Ορφανός, και το 1961 τον πήρε στην ομάδα, που συμμετείχε τότε στην Α΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιώς. Δέχτηκε να υπογράψει δελτίο με τον όρο ο πρόεδρος της ομάδας, που ήταν και διευθυντής σε επαγγελματική σχολή, να μεσολαβήσει για να μην απορριφθεί στο σχολείο του, δεδομένου ότι δεν είχε πάει καλά στις εξετάσεις και φοβόταν μην το μάθει ο πατέρας του, πράγμα που έγινε.
Στον Ερμή αγωνίστηκε δύο χρόνια, κρυφά από την οικογένειά του και για αυτόν τον λόγο παρακαλούσε τους δημοσιογράφους όταν έγραφαν τη σύνθεση της ομάδας να μην βάζουν το όνομά του, για να μην αποκαλυφθεί.
Προοδευτική.
Το καλοκαίρι του 1963 τον ζήτησε η Προοδευτική, στην οποία προπονητής ήταν ο Θανάσης Κίνλεϊ. Πήγε με αντάλλαγμα ένα ποδήλατο, ώστε να μπορεί να εξυπηρετείται στις μετακινήσεις του. Αρχικά αγωνιζόταν ως αριστερό μπακ αλλά ο τότε προπονητής της εθνικής Νέων Λάκης Πετρόπουλος, τον καθιέρωσε ως κεντρικό αμυντικό.
Με την Προοδευτική αγωνίστηκε ως το 1972, κυρίως στην Α’ Εθνική, με εξαίρεση τις περιόδους 1963-64 και 1968-69 που αγωνίστηκε στη Β’ Εθνική. Έγινε γνωστός και κέρδισε τη συμμετοχή του διαδοχικά στην εθνική Ελπίδων και στην εθνική ομάδα. Έγινε ο πρώτος διεθνής ποδοσφαιριστής της Προοδευτικής.
Ολυμπιακός.
Το 1972 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό του Νίκου Γουλανδρή έναντι 1,3 εκ. δραχμών. Αυτή τη φορά πήρε και ο ίδιος χρήματα για τη μεταγραφή του, 300.000 δρχ. Μαζί με τον Βασίλη Σιώκο δημιούργησαν ένα ισχυρό αμυντικό δίδυμο. Κατέκτησαν τρεις συνεχόμενους τίτλους πρωταθλήματος (1972-73, 1973-74 και 1974-75), καθώς και δύο κύπελλα Ελλάδας (1972-73, 1974-75).
Καλλιθέα.
Το 1979 μεταγράφηκε στην Καλλιθέα, στη Β΄ Εθνική, όμως λίγους μήνες αργότερα αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, έπειτα από σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο.
Συνολικά συμμετείχε σε 261 αγώνες πρωταθλήματος, 132 με την Προοδευτική και 129 με τον Ολυμπιακό.
Στις εθνικές ομάδες.
Φόρεσε 10 φορές τη φανέλα της εθνικής Ελλάδας από το 1971 ως το 1974, 3 ως ποδοσφαιριστής της Προοδευτικής και 7 του Ολυμπιακού. Σημείωσε ένα γκολ στον εκτός έδρας αγώνα με τη Βουλγαρία, ισοφαρίζοντας για την Ελλάδα στο 88΄ και διαμορφώνοντας παράλληλα το τελικό αποτέλεσμα (3-3).
Το 1964 κλήθηκε στην εθνική Νέων και την επόμενη χρονιά (1965) που παρουσιάστηκε στο Λιμενικό, κλήθηκε να αγωνιστεί και στην Εθνική Ενόπλων. Υπήρξε επίσης διεθνής με την εθνική Ελπίδων την περίοδο 1967-69.
Στάση Γκλέζου.
«Πού πας αγοράκι μου; Εκεί έχει «στάση Γκλέζου». Μία από τις συνηθισμένες φράσεις των θαμώνων του Σταδίου Καραϊσκάκη κατά τη δεκαετία του 1970.
Ο φορτοεκφορτωτής πατέρας του, ο «Τσάκαλος» όπως ήταν το παρατσούκλι του, δεν έβλεπε με καλό μάτι το γεγονός ότι παραμελούσε το διάβασμα.
.
Λάκης Γκλέζος – Βασίλης Σιώκος
Η «στάση Γκλέζου» άρχισε να διαμορφώνεται από την πρώτη κιόλας σεζόν, όταν ο Ολυμπιακός δέχθηκε μόλις 13 γκολ σε 34 ματς πρωταθλήματος, επίδοση ρεκόρ που κρατά από το 1973 μέχρι σήμερα.
Συνήθως, ο Νικαιώτης κεντρικός αμυντικός παρέμενε στα μετόπισθεν, εν αντιθέσει με τον «Διόσκουρο» Σιώκο, ο οποίος θεωρούνταν καλύτερος στις στημένες φάσεις.
Η ώρα των τίτλων
Όπως γίνεται εύκολα κατανοητό, όταν μια ομάδα δέχεται μόλις 13 γκολ σε 34 ματς είναι πολύ πιθανό να κατακτήσει τον τίτλο, όπερ και εγένετο το 1973 έπειτα από 6 χρόνια ξηρασίας.
Η επόμενη σεζόν είχε ανάλογη κατάληξη, αφού η εστία του Ολυμπιακού παραβιάστηκε μόλις 14 φορές, σε συνδυασμό με τα 102 γκολ ενεργητικό (επίσης ρεκόρ που κρατά μέχρι σήμερα).
Ο Λάκης Γκλέζος φόρεσε την ερυθρόλευκη φανέλα από το 1972 μέχρι το 1978, σε ένα διάστημα που πανηγύρισε 3 πρωταθλήματα (1973, 1974, 1975) και 2 κύπελλα (1973, 1975).
Αξίζει να σημειωθεί ότι στον τελικό του 1976 κόντρα στον Ηρακλή, ο Νικαιώτης αμυντικός είχε ισοφαρίσει σε 4-4 στο 118’ της παράτασης, είχε ευστοχήσει και στη διαδικασία των πέναλτι, όμως ο Σιώκος δεν κατάφερε να νικήσει τον Γρηγόρη Φανάρα και το τρόπαιο κατέληξε στη Θεσσαλονίκη.
O τραυματισμός και οι ατυχίες
Το καλοκαίρι του 1978 ο Γκλέζος πήρε μεταγραφή στην Καλλιθέα της Β’ Εθνικής και για λίγους μήνες συνυπήρξε με τον Υβ Τριαντάφυλλο, αλλά ένας σοβαρός τραυματισμός στο γόνατο τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους και κάποιες διαμάχες με την ομάδα τον υποχρέωσαν να αποσυρθεί από τη δράση προτού καλά-καλά κλείσει τα 32 του.
Παράλληλα, είχε αρχίσει να δραστηριοποιείται με τρία καταστήματα υποδημάτων στην Καλλιθέα (σ.σ. στον χώρο που βρίσκεται το τωρινό καφέ του Σιώκου, με τον οποίο συνεργάστηκαν και επιχειρηματικά), στο Μοσχάτο και στο κέντρο της Αθήνας, καθώς και μία βιοτεχνία.
Ξαφνικά το 1981 παρέλυσε και υποχρεώθηκε να ταξιδέψει στον Καναδά όπου θεραπεύτηκε και εν συνεχεία επέστρεψε στην Ελλάδα.
Το 1997 αποφάσισε να δημιουργήσει μία επιχείρηση εμφιαλωμένου νερού στην Αλβανία, όμως η επιχείρηση δεν «έπιασε» και ο Γκλέζος έχασε μεγάλο μέρος της περιουσίας του.
Ο άλλοτε «βράχος» της άμυνας του Ολυμπιακού παντρεύτηκε τη Σόνια και μαζί της απέκτησε δύο κόρες: την Ελπίδα και την Έλενα.
Ο πολυτάραχος βίος του διεκόπη στις 18 Ιουνίου 2007, συνέπεια επιπλοκών από τον καρκίνο που τον ταλαιπωρούσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του.