Alpha 1 News

8 ΜΑΡΤΙΟΥ ,ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ...


8 ΜΑΡΤΙΟΥ ,ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ...Ξέρετε πως αυτό δεν είναι μόνο λόγος για δωράκια και λουλούδια προς τη γυναίκα της ζωής σας, την μητέρα, την φίλη ή την αδελφή σας. Ξέρετε ότι το 1857 στην Νέα Υόρκη πραγματοποιήθηκε μία εκδήλωση διαμαρτυρίας από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας με σκοπό τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους και πως αυτή είναι και η αιτία ύπαρξης της εν λόγω επετείου; Με απόλυτο σεβασμό απέναντι στη σπουδαία σημασία αυτής της μέρας και με την πεποίθηση πως η τέχνη, συμπεριλαμβανομένης και της μουσικής, έχει υμνήσει τη γυναίκα με πολλούς, εξαιρετικούς τρόπους και σε κάθε της εκδοχή, διάλεξα ορισμένα από τα πιο δυνατά -κατά τη γνώμη μου- τραγούδια που έχουν γραφτεί για τις θηλυκές υπάρξεις και σκέφτηκα να τα αποδομήσω για να βρω το συμβολισμό τους.

Μια γυναίκα μπορεί - Ελένη Βιτάλη (στίχοι: Βασίλης Παπαδόπουλος & Βαγγέλης Ξύδης, μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος)
«Μη φοβάσαι και προχώρα είμαι εγώ στο πλάι σου, στη ζωή, στην ανηφόρα και στο προσκεφάλι σου». Η γυναίκα που στέκεται δίπλα σε εκείνον που αγαπά, που του δίνει δύναμη και θάρρος. «Μια γυναίκα μπορεί τη ζωή σου να αλλάξει μπορεί». Δυναμική και αποφασισμένη. Που μπορεί να τα φέρει όλα πάνω κάτω. Γιατί μία γυναίκα έχει πάντα τον τρόπο να το κάνει.

Της γυναίκας η καρδιά - Στράτος Διονυσίου (στίχοι: Σπύρος Γιατράς, μουσική: Αλέκος Χρυσοβέργης)
«Σκυφτέ διαβάτη της βροχής και ταξιδιώτη της ζωής, η προδοσία μιας γυναίκας σε βαραίνει». Καμιά φορά η γυναίκα έχει και αυτή τη μορφή. Γίνεται σκληρή και άκαρδη. Γίνεται εγωίστρια και απόμακρη. Γίνεται ο κακός της εαυτός. Ή απλώς δεν αντέχει άλλο να καταπιέζει τον καλό της εαυτό. «Της γυναίκας η καρδιά είναι μια άβυσσος, πότε κόλαση και πότε ο παράδεισος». Αυτό που λέμε ότι οι γυναίκες δεν ξέρουν τι θέλουν. Αυτή η διττή φύση τους. Αυτό που μεταφράζεται σαν άβυσσος. Κι όμως το βάθος της αβύσσου δεν είναι μόνο τρομακτικό είναι και υπέροχα άπειρο.
Η ζωή είναι γυναίκα - Ελένη Δήμου (στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή, μουσική: Μιχάλης Καπούλας)
«Με τη ζωή δεν κάνει να τα βάζουμε, γιατί η ζωή μας μοιάζει και της μοιάζουμε, με κάτι στην ψυχή μας είναι ανάλογη, είναι γλυκιά, και άγρια, και παράλογη». Πάντα ηχούσε ωραία στα αυτιά μου αυτό το τραγούδι. Ίσως η ζωή να είναι γυναίκα τελικά. Ανεξαρτήτως γραμματικού γένους. Και άγρια και γλυκιά. Και παράλογη αλλά μέσα στον παραλογισμό της, να έχει μία λογική εξήγηση για όλα. «Η ζωή είναι γυναίκα, Μάρθα, Ξένια, και Πηγή, η ζωή είναι γυναίκα, σαν γυναίκα αιμορραγεί». Παρομοίωση που δεν χρειάζεται πολλές επεξηγήσεις.
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.