Alpha 1 News

H Ειρήνη Σκυλακάκη μας ταξιδεύει με τη μουσική της


Γυναίκα με όραμα και όρεξη για δουλειά. Με σπουδές στη Νομική στο Λονδίνο, στόχος της ήταν πάντα η Μουσική. Η Ελληνίδα τραγουδίστρια Ειρήνη Σκυλακάκη συνεχίζει να μας ταξιδεύει και να μας κάνει υπερήφανους με τη βελούδινη φωνή της.

φωτογραφία Jem Rigby
Ειρήνη, πως ξεκίνησε το μαγικό ταξίδι στο χώρο της μουσικής;
 
Το ταξίδι ξεκίνησε μέσα από το μουσικό γούστο της μεγαλύτερής μου αδερφής, η οποία κατέβαζε από το 'Napster', τραγούδια που της άρεσαν (με χρόνο αναμονής τουλάχιστον μία ώρα τη φορά!). Άκουγα και εγώ από δίπλα. Είχε κατεβάσει μεταξύ άλλων το soundtrack του 'Dawson's Creek' και όταν άκουσα το 'Sad Eyes' του Bruce Springsteen έπαθα μια μικρή εμμονή και άρχισα να ψάχνω και να ανακαλύπτω κι εγώ τα τραγούδια που μου αρέσουν. Κάποια στιγμή η αδερφή μου τραγούδησε live στο λύκειο στην 'μπουάτ' του σχολείου μας. Και πάλι ως μικρό αδέρφι ζήλεψα και ήθελα κι εγώ. Φτιάξαμε λοιπόν με αγαπημένους φίλους ένα συγκρότημα τους 'One night band' και αρχίσαμε να παίζουμε κι εμείς live διασκευές.
Παράλληλα άρχισα να γράφω τα δικά μου τραγούδια στην κιθάρα, και κάποια στιγμή όταν επέστρεψα από τις σπουδές μου, γνώρισα τον δάσκαλο κιθάρας και αργότερα μέντορά μου Ευριπίδη Ζεμενίδη, ο οποίος με βοήθησε να κάνω την αγάπη μου για τη μουσική από όνειρο πραγματικότητα και ηχογραφήσαμε μαζί τρεις δίσκους. 

Πόσο σημαντικό είναι να ασχολείται κάποιος με τη μουσική;

Έχω την εντύπωση πως οι άνθρωποι που ασχολούνται με τις τέχνες συμπεριλαμβανομένης και της μουσικής, το κάνουν γιατί δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Ακούν δηλαδή όλες τις φωνές που τους λένε ότι μέσα από τη μουσική δεν θα έχουν σταθερότητα, δεν θα εξασφαλίσουν μια εύκολη ζωή, δεν, δεν, δεν και παρ'όλ'αυτά δεν μπορούν να φανταστούν, ούτε για ένα δευτερόλεπτο, μια άλλη επιλογή. 

Δεν σου κρύβω ότι ακούγοντας για πρώτη φορά τη φωνή σου, έχεις κάτι το <<τραβηκτικό>>, κάτι ιδιαίτερο. Εκφράζεις έντονα τα συναισθήματα σου μέσα από τη μουσική. Πόσο δύσκολο είναι αυτό ή αν θες πώς συνδυάζεται το συναίσθημα με τις νότες της μουσικής;
 
Μέσα από τα τραγούδια που γράφω, αυτό που προσπαθώ να επικοινωνήσω, μέσα από του στίχους μου και την ερμηνεία μου είναι αυτό που νιώθω. Η μουσικότητα ήταν πάντα για μένα ένα αβίαστο μέσο, για να εκφράσω αυτά που νιώθω με ένα τραγούδι. Δεν δυσκολεύτηκα ποτέ σε αυτό. Είναι απλώς κάτι που μπορώ να κάνω. 


Aπό μικρή ακολουθούσες πάντα το όνειρο σου; 

Ήμουν πολύ ονειροπόλο παιδάκι και παρόλο που ήμουν πολύ ντροπαλή, (φοβόμουν και την ανάσα μου), έκανα πολύ μεγάλα βήματα προς το όνειρό μου από τότε.

Όνειρα κάνεις;

Όχι όσο παλιότερα. Το βασικό μου όνειρο έχω βρει ένα τρόπο να το κάνω πράξη. Και αυτός είναι γράφοντας σχεδόν καθημερινά τραγούδια.
Μίλησε μας για τα πρώτα σου δισκογραφικά βήματα και το πώς έγραφες εκείνη την περίοδο. O πρώτος σου δίσκος ήταν το 'Wrong Direction'. Ποιό τραγούδι ξεχώρισε και θεωρείς σημαντικό;

Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε το 'Wrong Direction' (2012) και ειλικρινά δεν ξέρω και δεν θυμάμαι ποιά ήμουν τότε και πώς έγραφα. Το τραγούδι μου 'In the Light' που ξεχώρισε στο ελληνικό κοινό και μου άνοιξε πολλές πόρτες, κάνει τη δική του καριέρα από μόνο του! Αυτό όμως το κομμάτι το έχω αφήσει πίσω καιρό τώρα μιας και έχουν μεσολαβήσει τόσα τραγούδια, τόσες εμπειρίες, που μου φαίνεται οπισθοδρομικό να κοιτάω πίσω. Νιώθω όμως πάντα πολύ ευγνώμων για την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν άνθρωποι του χώρου όταν πρωτοξεκίνησα, χωρίς αυτούς δεν θα είχα ιδέα πώς να κάνω το παραμικρό.

Στη ζωή καμιά φορά υπάρχουν και <<λανθασμένες κατευθύνσεις>>;

Όσο μεγαλώνω τόσο λιγότερο πιστεύω στην τύχη ή την ατυχία. Πάντα κάτι κρύβεται πίσω από όλες μας τις επιλογές, ακόμα και τις πιο μικρές. Λανθασμένες κατευθύνσεις νομίζω πως είναι μόνο αυτές από τις οποίες δεν μαθαίνουμε.

Γίνεσαι και πιο έμπειρη...

Μόνο όταν μαθαίνω από τα λάθη μου. 

Ποιοί σε βοήθησαν στην αρχή της σταδιοδρομίας σου; Οι συνεργάτες με τους οποίους είσαι αυτή τη στιγμή;

Ο Ευριπίδης Ζεμενίδης, ο Γιάννης Λαμπρόπουλος, ο Περικλής Μαθιέλλης, ο Χρήστος Πετεβής, ο Γιώργος Θεοδωρόπουλος, ο Μιχάλης Καλκάνης, ο Θάνος Μιχαηλίδης, ο Πάνος Σουρούνης, ο Γιώργος Μουχταρίδης, είναι οι βασικοί υπεύθυνοι της σταδιοδρομίας μου, και εξακολουθούν να είναι. Επειδή όμως έχω μετακομίσει στο Λονδίνο και προσπαθώ να κάνω κάτι εδώ, οι κύριοι συνεργάτες μου είναι ο Danton Supple, ο Τρύφων Κουτσουρέλης, o Andres Mesa (head engineer του Gallery Studio του Phil Manzanera), ο Michael Kealy (Motor Scout Music) και ο Γιάννης Ηλιόπουλος (Τhe Sound of Everything).

H σχέση σου με το σινεμά; To 'In The Light' ακούστηκε και στην πετυχημένη ελληνική ταινία 'Αν'  του Παπακαλιάτη.

Βλέπω διαρκώς ταινίες γιατί ο φίλος μου είναι απίστευτα σινεφίλ και με έχει μυήσει. Χάρηκα πολύ όταν μπήκε το τραγούδι μου στο 'Αν'. Έδινα μάχες όταν ήμουν μικρή για να βλέπω τις σειρές του, παρόλο που δεν ήταν της ηλικίας μου. Μπορείτε να φανταστείτε τον ενθουσιασμό μου λίγα χρόνια μετά.

Έχεις δει το 'One Day' με την Anne Ηathaway; Οι ταινίες σου θυμίζουν κάποιες καταστάσεις;

Όχι δεν το έχω δει! Αλλά αγαπώ την Anne Hathaway. Ναι φυσικά κάποιες ταινίες μου θυμίζουν κάποιες καταστάσεις.

Ειρήνη, ζεις στο εξωτερικό. Τι είναι αυτό που λείπει από την ελληνική σκηνή;

Εγώ (χαμόγελα).

To είδος των τραγουδιών σου; Επηρεάζεσαι από κάπου όταν γράφεις τα τραγούδια σου; 

Πιστεύω ότι οι τραγουδοποιοί είναι το άθροισμα της μουσικής που ακούν. Φυσικά και επηρεάζομαι. Τα τραγούδια που γράφω είναι ένας συνδυασμός αυτών που ακούω και του δικού μου φίλτρου φαντασίας.

O νέος σου δίσκος Matterless έχει και electro ήχο. Είναι διαχρονικό το συγκεκριμένο είδος μουσικής. Ακούγεται όλες τις εποχές...

Ο ήχος του Matterless είναι στην πραγματικότητα ο ήχος του Danton Supple (παραγωγού του άλμπουμ). Επειδή είχα την τύχη και την τιμή να συνεργαστώ με έναν A list παραγωγό δεν ήθελα καθόλου να τον περιορίσω. Τον άφησα να πάει τα τραγούδια όπου ακριβώς ήθελε ο ίδιος. Και το ίδιο είχα κάνει με τον Ευριπίδη Ζεμενίδη παραγωγό των προηγούμενών μου δίσκων.
Όταν ζητώ την βοήθεια ενός παραγωγού, θέλω να έχει το ελεύθερο να δημιουργήσει τον ήχο που ονειρεύεται ο ίδιος για αυτά. Και στις δύο περιπτώσεις είχα τυφλή πίστη στην αισθητική των παραγωγών και ήμουν απόλυτα χαρούμενη με το αποτέλεσμα. Αυτή την στιγμή για πρώτη φορά κάνω co-produce τα καινούργια μου τραγούδια με τον Andres Mesa και είμαι παρούσα και έχω άποψη στην κάθε μικρή ηχητική λεπτομέρεια.

φωτογραφία  Jem Rigby
Πως γράφτηκε το Tonight?

Μετά από πολύ πολύ κλάμα και μερικά ποτηράκια κρασί.

Τι τύπος είναι η Ειρήνη Σκυλακάκη; 

Δεν ξέρω. Αλλά θα ήθελα πολύ να ήξερα πως με βλέπουν οι άλλοι. Εγώ νιώθω ακόμα σαν άγριος έφηβος!

Έχεις πει ότι ο λόγος που σπούδασες Νομική στο Λονδίνο ήταν ότι το πανεπιστήμιο που διάλεξες είχε από τα πιο δυνατά τμήματα μουσικής. Εάν πήγαινες το χρόνο πίσω θα άλλαζες κάτι; 

Θέλω να πω πως θα ήμουν πιο πολύ εκεί, στο πανεπιστήμιο, γιατί όλα μου τα φοιτητικά χρόνια τα πέρασα στο skype, αλλά δεν μου πάει η καρδιά. Αυτά που μαθαίνουμε από τους ανθρώπους, από την πραγματική ζωή, δεν τα μαθαίνουμε από κανένα βιβλίο. Τουλάχιστον κατάφερα κάπως να τα συνδυάσω και δεν τα παράτησα όταν ήταν δύσκολα. 


φωτογραφία  Jem Rigby
Aυτή την περίοδο σε βρίσκουμε κάπου;

Θα με βρείτε σε ένα από τα λίγα μου live στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου στο Six Dogs  
μαζί με τους Γιώργο Θεοδωρόπουλο - πλήκτρα, Χρήστο Πετεβή - βιολί, 
Δημήτρη Οικονόμου -ντραμς, Tom Yosi - κιθάρα 
και Ιάσονα Οικονόμου - μπάσο. 
Opening act η μοναδική Amalia και very special guest ο Μάρκος Κούμαρης από τους Locomondo.

Η Ελλάδα σου λείπει; Mε τα όσα βιώνουμε σε καθημερινή βάση, τι θα συμβούλευες κάποιον που θα αποφάσιζε να ασχοληθεί με τη μουσική;

Μου λείπει κάθε μέρα η Ελλάδα, αλλά είμαι σε μία μουσική αποστολή που δεν έχει σύνορα. Θα τον συμβούλευα να κάνει αυτό που του λέει η καρδιά του και να το υπερασπισθεί με όλο του το μυαλό και τη δύναμη.

Eίναι σίγουρο ότι η Ειρήνη Σκυλακάκη μιλάει μέσα από τα τραγούδια της. Η ερμηνεία της μας ταξιδεύει και της ευχόμαστε μουσικές επιτυχίες!


Θοδωρής Καλιμτζάκης