Alpha 1 News

Η πλούσια και θρεπτική διατροφή των Αρχαίων Ελλήνων



‘’Νους υγιής εν σώματι υγιεί’’, έλεγαν οι αρχαίοι υμών πρόγονοι.. Πως το πετύχαιναν αυτό;; Μήπως από την διατροφή;; Τι έτρωγαν οι Αρχαίοι Έλληνες και ποια ήταν τα μυστικά τους;;;;

Η Διατροφή των  Αρχαίων  Ελλήνων αποτελούσε το Α και Ω στην καθημερινότητας τους.  Η Διατροφή  συμβάλει στο υγιές και δυνατό οργανισμό. Η διατροφή έδινε  και δίνει  ευεξία,  καθαρό και υγιές  πνεύμα συνδυάζοντας την απόλαυση με την ευεξία.

Το πρωινό  τους ήταν  πολύ απλό και λιτό  ονομαστό ως «ακράτισμα» ,  περιλάμβανε ένα κριθαρένιο ψωμί βουτηγμένο σε κρασί. Μερικές φορές το συνδύαζαν με ελιές και σύκα. Ένα από τα πιο  συχνά πρωινά ήταν ο ΄΄κυκεώνας΄΄: ρόφημα με  βρασμένο  κριθάρι αρωματισμένο με μέντα ή θυμάρι και πίστευαν ότι είχε  θεραπευτικές ιδιότητες.

 Σήμερα πολύ διατροφολόγοι λένε ότι το βραδινό πρέπει να είναι πολύ λιτό και να καταναλωθούν μέχρι της 20:00 το βράδυ. Οι Αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν το βραδινό  ένα πολύ σημαντικό γεύμα και το απολάμβαναν μετά την δύση του ηλίου. Το συγκεκριμένο γεύμα ήταν πολύ υγιεινό και θρεπτικό, πλούσιο. Συνοδεύονταν με επιδόρπια, τα λεγόμενα ΄΄τραγίματα΄΄ που ήταν : σύκα, φρούτα φρέσκα ή ξηρά , καρύδια ,σταφύλια ή γλυκά με μέλι.

Το μεσημεριανό τους γεύμα περιείχε ψάρια , όσπρια ή πρόχειρα φαγητά όπως ψωμί, ελιές ,αυγά, ξηροί  καρποί και φρούτα.

Μια πολύ σημαντική τροφή που δεν έλειπε ποτέ από το τραπέζι ήταν το κρέας.  Τότε οι πρώτες ύλες ήταν πολύ καθαρές υγιεινές αυθεντικές και τα ζώα τρέφονταν απευθείας από την φύση και οι καρποί της ήταν χωρίς φυτοφάρμακα. Οπότε το κρέας το έτρωγαν σε καθημερινή βάση χωρίς φόβο. Προτιμούσαν μοσχάρι και χοιρινό ενώ το αρνί και το κατσίκι πιο σπάνια. Λάτρευαν το κυνήγι και  το να ΄΄πιάνουν΄΄ ελάφια, τσίχλες και τα ορτύκια.

Άλλο ένα φαγητό που δεν έλλειπε από το τραπέζι τους ήταν τα θαλασσινά και τα όστρακα. Από τα ψαρά προτιμούσαν τσιπούρες, μπαρμπούνια , σαρδέλες και τα ψημένα χέλια, παστά ψάρια από τον Ελλήσποντο και Εύξεινο Πόντο. Όλα τα παραπάνω ήταν πανάκριβα καθώς το κάθε ένα από αυτά στοίχιζε όσο ένα γουρουνόπουλο! Οι τσιπούρες και τα μπαρμπούνια θεωρούνταν φαγητό για πλούσιους ενώ οι σαρδέλες θεωρούνταν πιάτο για  τους λιγότερο πλούσιους.

Πιο πριν αναφερθήκαμε  στα όσπρια , ήταν από τις πρώτες προτιμήσεις  των Αρχαίων Ελλήνων. Φασόλια ,φακές, ρεβίθια, μπιζέλια και κουκιά σε πουρέ. Αλλά ξέρεις και τι άλλο έτρωγαν και μάλιστα του άρεσε πολύ;; Σαλιγκάρια ..ναι μάλιστα, σαλιγκάρια. Φυσικά δεν  μπορούμε να παραλείψουμε τα αγαπημένα μας  λαχανικά καθώς οι Αθηναίοι  καλλιεργούσαν στον κήπο τους μαρούλια ,βολβοί ,αρακά, αγκινάρες , βλίτα ,σέλινο,άνηθο και δυόσμο.

Κάθε γεύμα συνοδεύονταν από κρασί καθώς δεν είχαν άλλο αλκοολούχο ποτό και ελαιόλαδο.

Τώρα , πολλοί σκέφτεστε το εξής ερώτημα τηγανιτά έτρωγαν τότε;;; Λοιπόν όχι... όλα τα φαγητά τα μαγείρευαν  ψητά  στο φούρνο ή στην σούβλα ή  βραστά με διάφορα λαχανικά.

Και τι χρησιμοποιούσαν για να δώσουν στο φαγητό μια ιδιαίτερη νοστιμιά -γεύση ;;
Να σημειωθεί ότι τα φαγητά εκείνη την εποχή  ήταν αγνά και μοσχοβολούσαν , μερικές φορές όμως χρησιμοποιούσαν μπαχαρικά για μια πιο ιδιαίτερη ή και έντονη γεύση. Άνηθο, βασιλικό, δυόσμο, θυμάρι, κάρδαμο, κόλιανδρο, κάππαρη, κουκουνάρι αλλά και εισαγόμενα μπαχαρικά όπως είναι το πιπέρι.

Μια ακόμα λατρεία που την έχουμε και εμείς είναι το ψωμί. Τα έφτιαχναν οι ίδιοι και μάλιστα όχι μια ποικιλία αλλά πολλές ! Όπως βλέπεις ήταν ένα απαραίτητο συνοδευτικό με το  γεύμα τους. Υπήρχαν σιμιγδαλένιοι  άρτοι, ψωμί από χοντράλευρο, ψωμί από ένα είδος  σίκαλης ,της Αιγύπτου, στο κάθε ένα  ψωμί έδιναν ένα συγκεκριμένο όνομα, ανάλογα με τον τρόπο του ψησίματος.

Άφησα το καλύτερο για το τέλος...Το γλυκό. Παρασκευάζονταν από αλεύρι, μέλι, φρούτα ξερά ή φρέσκα , ξηροί καρποί καθώς εκείνη την εποχή δεν υπήρχε ζάχαρη ούτε κακάο , ήταν ελαφριά και δεν είχαν πολλές θερμίδες.

Οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν λιτοδίαιτοι. Το γεύμα τους  περιλάμβανε μεγάλη ποικιλία  στα  φαγητά, και μικρές ποσότητες, ήταν υγιεινά και θρεπτικά. Στόχος τους να τροφοδοτηθούν  με τα θρεπτικά συστατικά και όχι να χορτάσουν. Να σημειωθεί  ότι οι  Σπαρτιάτες ακολουθούσαν πιο αυστηρή διατροφή ,την Λακωνική λιτότητα : καθημερινό τους γεύμα περιλάμβανε μια κούπα από «μέλανα ζωμό» κι ένα κομμάτι ψωμί, ενώ σε ιδιαίτερες περιστάσεις έτρωγαν βραστό χοιρινό, λίγο κρασί και καμιά πίτα.