Alpha 1 News

Οι Άστεγοι του ιστορικού κέντρου της Αθήνας




Αθήνα 2018 και σε έναν από τους πιο κεντρικούς και τουριστικούς δρόμους της Αθήνας αποτυπώνεται μια σκληρή πραγματικότητα την οποία καπελώνει η απαιτητική καθημερινότητα.
Στην Ερμού, μπροστά από γνωστό παιχνιδάδικο, αντικρίζουμε μια αντιφατική και ειρωνική εικόνα. Χάρτινες κούτες και το ίδιο το πεζοδρόμιο, χρησιμεύουν για κρεββάτι, στρώμα και πάπλωμα. Άνθρωποι που περιμένουν την ελεημοσύνη των συμπολιτών τους για να τραφούν και να ντυθούν. Και την βοήθεια του Θεού για να τελειώσει μια μέρα αυτό. ''Τι κάνετε όταν ο καιρός χαλάει, όταν πιάνει το κρύο και βρέχει όπως τη βδομάδα με τα φαινόμενα του κυκλώνα;'' ''Αντέχουμε, τι μπορούμε να κάνουμε, εδώ είναι το σπίτι μας. Έχει ο Θεός''
Σε ένα σημείο που προσφέρει χαρά και χαμόγελα σε δεκάδες παιδιά, στο ίδιο σημείο τα όνειρα και τα χαμόγελα κάποιων μεγάλων ‘‘παιδιών’’ κινδυνεύουν και βρίσκονται στην αναμονή επ' αόριστον. ''Πριν μερικές μέρες μας επιτέθηκαν ξένοι και μας χτύπησαν" περιγράφει ένας από τους αστέγους με το ένα του μάτι μελανιασμένο. ''Συμβαίνει συχνά αυτό, έρχονται για να μας κλέψουν'' '' Έγδυσαν έναν παππού για να του πάρουν τα λεφτά, αλλά δεν είχε τίποτα πάνω του γιατί δεν πληρώθηκε τη μέρα που πληρώνεται συνήθως.'' Τα λεφτά που παίρνει δεν είναι σπουδαίο ποσό, είναι ένα μηνιαίο επίδομα γύρα στα 100 με 150 ευρώ’’. Όπως λέει, αυτοί οι ξένοι κάνουν τους άστεγους και κυκλοφορούν εκεί γύρω.
Κάποιοι δεν έχουν οικογένεια. Αυτοί που έχουν, είναι μεγάλη ιστορία το γιατί δεν είναι μαζί τους όπως λένε. Άλλοι δε δέχονται τη βοήθεια από κάποιους φορείς γιατί νοιώθουν καταπίεση ή γιατί νοιώθουν ότι τους αντιμετωπίζουν σαν σκλάβους ή σαν υπαλλήλους τους.
Μερικοί λένε ότι έχουν κάνει προσπάθειες να βρουν και κάποια δουλειά. Τη μέρα οι περισσότεροι κάνουν βόλτα στο Μοναστηράκι ή πηγαίνουν κάπου αλλού. Το βράδυ επιστρέφουν στο μέρος με τα στρωσίδια τους και περνάνε τη νύχτα τους ξαπλωμένοι εκεί.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτές οι εικόνες, αυτή η κατάσταση στην οποία ζουν άνθρωποι, οι συμπολίτες μας, πρέπει να εξαλειφθεί. Το οφείλουμε στα παιδιά μέσα μας.