Alpha 1 News

ΣΑΠΦΩ ΝΟΤΑΡΑ -''ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΣΟΔΟΜΑ ΚΑΙ ΓΟΜΟΡΡΑ''. 33 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΑΜΟ ΤΗΣ


Πληθωρική σε θωριά, επιβλητική στη φωνή και με ταμπεραμέντο φλογερό, η Σαπφώ Νοταρά κόσμησε τη χρυσή εποχή της εθνικής μας κινηματογραφίας με αλησμόνητους ρόλους που όλοι θυμόμαστε.
Κι αυτό γιατί τα απαράμιλλα υποκριτικά της χαρίσματα δεν κρύβονταν και δεν εξαντλούνταν φυσικά στη χαρακτηριστική φωνή της, ένα υποκριτικό εργαλείο που θα την καθιέρωνε στο καλλιτεχνικό στερέωμα και θα την έβαζε στην καρδιά του Έλληνα.
Το πλατύ κοινό τη γνώρισε και την ξεχώρισε τόσο μέσα από τις πολυθρύλητες ατάκες της στο μεγάλο πανί («μπουρλότο!» ή «εδώ μέσα γίνονται Σόδομα και Γόμορρα») όσο βέβαια και από τον θρυλικό ρόλο της Κλημεντίνης στο «Ημερολόγιο ενός θυρωρού» στο ραδιόφωνο.
Η λατρεμένη θεατρική και κινηματογραφική φιγούρα, η μονίμως φωνακλού Νοταρά, έγινε ένα από τα ιερά τέρατα του ελληνικού κινηματογράφου, ορόσημο μιας εποχής και διαχρονική αγαπημένη μικρών και μεγάλων
Η Σαπφώ Χανδάνου, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε το 1910 στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου και αποφοίτησε με άριστα από τη Δραματική Σχολή του Πειραϊκού Συνδέσμου. Παρακολούθησε, επίσης, μαθήματα ρυθμικής και μπαλέτου. Το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Νοταρά», το πήρε από την οδό που βρισκόταν η δραματική σχολή στην οποία φοιτούσε.Εμφανίστηκε στο θέατρο πριν από τον πόλεμο. Συνεργάστηκε με πλήθος θιάσων (Εθνικού, ΚΒΘΕ, Νέζερ, Κατερίνας, Λαμπέτη - Παπά - Χορν, Αλέξη Δαμιανού, Μίμη Φωτόπουλου, Βουγιουκλάκη - Παπαμιχαήλ κ.ά.) και ερμήνευσε αμέτρητους ρόλους: από την Αρετούσα στον «Ερωτόκριτο» και την κυρά-Γιάννενα στον «Αγαπητικό της Βοσκοπούλας», ως την Κατιούσα στην «Ανάσταση» του Τολστόι. .Επιτυχημένη ήταν και η παρουσία της στον κινηματογράφο, με πλήθος ρόλων, κυρίως δευτεραγωνιστικών: «Η λύκαινα» (1951), «Κυριακάτικο Ξύπνημα» (1954), «Συνοικία το όνειρο» (1961), «Η χαρτοπαίχτρα» (1964), «Δημήτρη μου, Δημήτρη μου» (1967) και «Αχ! αυτή η γυναίκα μου» (1967), με τις ιστορικές ατάκες «μπουρλοοότο» και «εδώ γίνονται Σόδομα και Γόμορα».
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της, οι εμφανίσεις στο θεατρικό σανίδι αραίωσαν, αλλά ξεχώρισε για τη συμμετοχή της στις παραστάσεις: «Τρωάδες» σε σκηνοθεσία Γιάννη Τσαρούχη (1977), «Φιλουμένα Μαρτουράνο» δίπλα στην Έλλη Λαμπέτη (1978) και «Πορνογραφία» του Μάνου Χατζιδάκι, που αποτέλεσε και το κύκνειο άσμα της (1982-1983).
Η Σαπφώ Νοταρά ήταν μοναχικός άνθρωπος και δύσκολος χαρακτήρας, σύμφωνα με όσους τη γνώριζαν. Ζούσε ολομόναχη και χωρίς οικονομικούς πόρους, σ' ένα μικρό διαμέρισμα στην Πλατεία Κουμουνδούρου στην Αθήνα, το νοίκι του οποίου πλήρωνε ένας θαυμαστής της. Με πολλά προβλήματα υγείας, η σπουδαία ηθοποιός βρέθηκε νεκρή στο διαμέρισμά της από τους περιοίκους στις 13 Ιουνίου του 1985. Σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση είχε αφήσει την τελευταία της πνοή δύο ημέρες νωρίτερα, συνεπεία καρδιακής προσβολής.

Δεν υπάρχουν σχόλια