Alpha 1 News

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΚΙ ΟΜΩΣ ΑΛΗΘΙΝΟ.


Σύμφωνα με το ν. 3620/2007 που, όλως παραδόξως, μεσούσης της κρίσης εφαρμόζεται κανονικά, αίτηση για τιμητική σύνταξη μπορούν να υποβάλουν οι πάντες: λογοτέχνες, μεταφραστές, δοκιμιογράφοι, σεναριογράφοι, εικαστικοί, φωτογράφοι, σκηνογράφοι, γελοιογράφοι, συνθέτες, τραγουδιστές, μουσουργοί, αρχιμουσικοί, χορογράφοι, χορευτές, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, μέχρι καραγκιοζοπαίχτες και καλλιτέχνες της παντομίμας και του κουκλοθέατρου. Δικαιούνται να τη ζητήσουν ακόμα κι αν παίρνουν σύνταξη από αλλού, καθώς προβλέπεται πλαφόν, ακόμα κι αν δεν έχουν καταβάλει ασφαλιστικά ένσημα ποτέ τους. Αρκεί να είναι ελληνικής καταγωγής ή να έχουν την ελληνική υπηκοότητα, να έχουν συμπληρώσει τα 65, ο μέσος όρος του εισοδήματός τους κατά την τελευταία τριετία να μην ξεπερνά τα 25.000 ευρώ και να έχουν προσφέρει, καθένας στον τομέα του, «διακεκριμένες υπηρεσίες».
Περνούν από επιτροπή
Η επιτροπή που εξετάζει σε πρώτη φάση τις αιτήσεις προεδρεύεται πάντα από μέλος της Ακαδημίας Αθηνών κι επικεφαλής της εδώ και χρόνια είναι ο Θανάσης Βαλτινός, με τον Δημήτρη Μυταρά να τον αναπληρώνει. Το βασικό της κορμό αποτελούν ο εκάστοτε διευθυντής Γραμμάτων, Μουσικής, Θεάτρου, Εικαστικών του ΥΠΠΟ, ο τραγουδιστής Γιάννης Πετρόπουλος, η συγγραφέας Μέλπω Ζαρόκωστα, ο σκηνοθέτης Βασίλης Βλαχοδημητρόπουλος, η ιστορικός τέχνης Εφη Στρούζα και η γλύπτρια Ολυμπία Φίκα.
30 συντάξεις το έτος
Ο αριθμός των τιμητικών συντάξεων για όλους τους καλλιτεχνικούς κλάδους, δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 30 κάθε χρόνο, αλλά οι «κομμένοι» έχουν το δικαίωμα να δοκιμάσουν ξανά την τύχη τους χωρίς να μπουν στη διαδικασία νέας αίτησης. Σε περίπτωση που δεν υπάρχει άλλη σύνταξη, η τιμητική πλησίαζε τα 850 ευρώ. Αν όμως υπάρχει, το τελικό ποσό δεν μπορεί να υπερβαίνει τη σύνταξη ενός δημοσίου υπαλλήλου πανεπιστημιακής εκπαίδευσης με 35 χρόνια προϋπηρεσία.
Το πρώτο διάστημα της εφαρμογής του νόμου του 2007 οι αιτήσεις σχημάτιζαν βουνό, καθώς ο θεσμός ήταν για καιρό «παγωμένος». Χουντικής -αλίμονο- καταγωγής, οι τιμητικές συντάξεις αποτελούσαν αρχικά ένα είδος επιβράβευσης της συνολικής προσπάθειας των εργαζομένων σε διάφορα καλλιτεχνικά επαγγέλματα, αλλά σταδιακά έγιναν αντικείμενο αυστηρής κριτικής είτε επειδή οι δικαιούχοι τους χωρίζονταν σε α' και β' κατηγορίας είτε επειδή τις καρπώνονταν και διάφορα «ψώνια», ενώ από τη δεκαετία του '90 και μετά ταυτίστηκαν ουσιαστικά με επιδόματα για αναξιοπαθούντες, όπως σημειώνει η «Ελευθεροτυπία».
Αλλα ονόματα με τιμητική σύνταξη
Οι αιτήσεις που απασχόλησαν το 2011 τη δ/νση Εικαστικών ήταν 24 αλλά εγκρίθηκαν μόνο οι 8: των Μ. Μαστρογιάννη, Α. Ξένου, Ε. Ψαρώνη, Ν. Κακαδιάρη, Β. Ψαράκη, Β. Καρακατσάνη, Κ. Κατζουράκη και Παναγιώτη Στεφάνου. Εκείνες που υποβλήθηκαν στη δ/νση Θεάτρου ήταν 13 αλλά εγκρίθηκαν 4: των Γιάννη Μπουρνέλλη, Γ. Χαδίνη, Κ. Μαυροειδή και Α. Κατσιμιτσούλια.
Από τη δ/νση Γραμμάτων εγκρίθηκε μόνο μία: του Βορειοηπειρώτη δασκάλου, μεταφραστή και ποιητή Ανδρέα Ζαρμπαλά, από τους βασικούς συντελεστές της ανθολογίας βαλκανικής ποίησης «Αίμος» που είχε εκδοθεί από τους «Φίλους του περιοδικού "Αντί"». Από τη δ/νση Μουσικής, τέλος, εγκρίθηκαν οι αιτήσεις του τενόρου Δ. Στεφάνου, του βαρύτονου Θέμη Σερμιέ, του αρχιμουσικού Δημήτρη Τυπάλδου, των τραγουδιστών Μ. Βιολάρη, Λευτέρη Μυτιληναίου, Κ. Δενάρδου, των συνθετών Χριστόδουλου Χάλαρη και Γιώργου Θεοδοσιάδη, καθώς και δύο μελών της επιτροπής αξιολόγησης, του Γιάννη Γλέζου και του Γιάννη Πετρόπουλου, οι οποίοι, όπως διευκρινίζεται από το ΥΠΠΟ, απήχαν από τη συνεδρίαση που τους αφορούσε.
Προσέξτε τι κάνουν τα διεστραμμένα μυαλά τών τελευταίων κυβερνήσεων Σαμαρά καί Τσίπρα : Υποχρεώνουν τους καλλιτέχνες να περνούν από επιτροπή ανά τριετία και εφόσον τους απορρίπτουν, θα τούς στέλνουν στα…τάρταρα, χωρίς σύνταξη επί τρία χρόνια, αναγκάζοντάς τους έτσι να περιμένουν να εγκριθεί η συνταξιοδότησή τους από επόμενη επιτροπή! Πώς θα ζουν το διάστημα αυτό ρε; Θα ζητιανεύουν, θα γυρίζουν από πανηγύρι σε πανηγύρι να φτιάχνουν πίνακες ή αυτοσχέδιες παραστάσεις;
«Να πάνε να φουντάρουν», λέει η νέα θεωρία της τρόικας! Πρόκειται για κτηνωδία σε βάρος των ανθρώπων που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην τέχνη. Θέατρο, Λογοτεχνία, Μουσική, Εικαστικός Χώρος-Ζωγραφική, Χορός, όλα τσουβαλιάζονται για να πεταχτούν στον καιάδα της λήθης και της περιφρόνησης!
Ο Πολιτισμός και ό,τι αυτός δημιούργησε, τα τελευταία 40 χρόνια έχουν μπει στο στόχαστρο! Το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης (ΥΔΜΗΔ) προτείνει καταργήσεις και συγχωνεύσεις 101 φορέων Παιδείας, Έρευνας και Πολιτισμού που εποπτεύονται και χρηματοδοτούνται από το Υπουργείο Παιδείας Θρησκευμάτων και Αθλητισμού (ΥΠΑΙΘΠΑ) μεταξύ των οποίων η Εθνική Πινακοθήκη, τα Μουσεία Σύγχρονης και Μοντέρνας Τέχνης (Αθήνας και Θεσσαλονίκης) η Εθνική Βιβλιοθήκη, τα δύο κρατικά θέατρα, οι σημαντικότερες ορχήστρες της χώρας, το Ελληνικό Κέντρο κινηματογράφου, η Ταινιοθήκη της Ελλάδας, δεκάδες λαογραφικά και ιστορικά μουσεία, βιβλιοθήκες σε όλη την Επικράτεια κλπ. Η αντίληψη της μνημονιακής-κατοχικής κυβέρνησης είναι η απόλυτη ισοπέδωση του πολιτισμού και της παιδείας μας!
Σήμερα οδηγούνται στην απόλυτη εξαθλίωση και τον εξευτελισμό άνθρωποι του πνεύματος και των τεχνών! Με μειώσεις στις συντάξεις τους έως και 70% από ’κει που ζούσαν με μια αξιοπρεπή ζωή, υποχρεώνονται στη μαζική εξόντωση. Ακόμη και τον θάνατο με εγκεφαλικά ή καρδιακά επεισόδια!