Alpha 1 News

ΚΟΡΙΝΑ ΤΣΟΠΕΗ- ΜΙΣ ΥΦΗΛΙΟΣ 1964..Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΜΟΙΡΑ ΜΕ ΤΟ ΕΓΓΟΝΑΚΙ ΤΗΣ ΠΟΥ ΠΑΣΧΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ WILLIAMS


Η ζωή της θα ήταν το καλύτερο σενάριο για ταινία του Χόλιγουντ! Εκεί ζει άλλωστε από τη δεκαετία του ’60. Η Κορίνα Τσοπέη ευτύχησε να βιώσει όλες τις εκφάνσεις της ζωής μιας μεγάλης σταρ. Κατάφερε, αν και προερχόταν από τις φτωχικές μεταπολεμικές αλάνες της Αθήνας, να στεφθεί Μις Υφήλιος το 1964 και να παίξει σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές στη Μέκκα του κινηματογράφου. . Συμμετέχω στον οργανισμό Share, όπου βοηθάμε παιδιά ΑμεΑ από ολόκληρο τον κόσμο. Αυτό με έκανε να μάθω τι γίνεται με τα παιδιά ΑμεΑ, όπως είναι και το εγγονάκι μου. Κάποια στιγμή η σύζυγος του γιου μου εισήχθη επειγόντως στην κλινική, όταν ήταν έγκυος, επειδή το μωρό σταμάτησε να μεγαλώνει. Από τις εξετάσεις που έγιναν, διαπιστώθηκε ότι έπασχε από το σύνδρομο Williams.
Οταν γεννήθηκε, με πήρε ο γιος μου τηλέφωνο κλαίγοντας. Το κεφάλι μου πήγαινε να σπάσει. Δεν ήξερα πώς θα αντιδράσει σε όλο αυτό. Τελικά ο γιος μου το λάτρεψε αυτό το μωρό. Το εγγονάκι μου είναι τρεισήμισι χρόνων, δεν μιλάει ακόμα, δεν περπατάει. Ομως ο γιος μου κάθε μέρα μού τηλεφωνεί και μου λέει: «Μαμά, ευχαριστώ τον Θεό που μου έδωσε τον Λούκα». Και εγώ έχω λατρέψει αυτό το παιδί.
Τι συναισθήματα είχατε όταν ανακηρυχθήκατε Μις Υφήλιος το 1964;
Παρακαλούσα μέρα νύχτα τον Θεό να νικήσω, για να μείνω για πάντα στην Αμερική. Ηθελα επίσης να νικήσω για να χαρούν οι γονείς μου, για τους Ελληνες, για τους φίλους μου. Ομως δεν έχω καλές αναμνήσεις από όλο αυτό. Δεν είχα ούτε έναν δικό μου άνθρωπο κοντά μου για να μοιραστώ τη χαρά μου. Εκείνη την Πρωτοχρονιά ήμουν στο Μαϊάμι. Με έβαλαν, λοιπόν, πάνω σε ένα πελώριο άρμα, από όπου έβλεπα τους χιλιάδες συγκεντρωμένους να με αποθεώνουν. Κι εγώ τους κοιτούσα και έκλαιγα, γιατί ήμουν μόνη. Περίμενα πώς και πώς να τελειώσει η χρονιά μετά τη στέψη, για να ζήσω σαν κανονικός άνθρωπος.