Alpha 1 News

ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ...ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ...16 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1974


H διασημότητα είναι μια πολύ δυνατή εξουσία. Κατά περίσταση, πιο δυνατή από την οικονομική ή την πολιτική. Ανοίγει πόρτες, παραβαίνει κανόνες οδικής κυκλοφορίας, προσπερνά ουρές αναμονής. Αλλά είναι και σαν τη μαρμελάδα: όσο πιο λίγη, ως εκτόπισμα, έχεις τόσο πιο πολύ την απλώνεις...

"Όταν γεννήθηκαν ο Στράτος και η Στέλλα στα 28 και 30 αντίστοιχα το μυαλό μου πάνω από το κεφάλι μου. Φυσικά δεν το θεώρησα ποτέ λάθος και είμαι απόλυτα ευτυχισμένος που έχω τα παιδάκια μου. Αλλά μου γύρισε μπούμερανγκ. Εκείνη την περίοδο έκανα κάποιες επιχειρηματικές κινήσεις που δεν πήγαν καλά. Χρειάστηκε να βάλω βαθιά το χέρι στην τσέπη για να καλύψω κάποια πράγματα και να μην έχω πρόβλημα με τη μετέπειτα πορεία μου. Ταυτόχρονα ήρθε η κρίση. Δεν δουλεύαμε πολύ και το άγχος με κυρίευε. Τότε δεν με χώραγε το σπίτι μου. Ήθελα να λείπω, να είμαι με τους φίλους μου, να ασχολούμαι με οτιδήποτε άλλο εκτός από το να συζητώ τα προβλήματα μου. Δηλαδή το πως θα καλύψω μια επιταγή και πως θα αποπληρώσω το δάνειο μου. Ήθελα να μην υπάρχουν στη ζωή μου αυτά τα πράγματα. Όλα αυτά σε συνδυασμό με διάφορα άλλα οδηγούν μια σχέση στη διάλυση κι έναν γάμο στο διαζύγιο", . «Πήρα ένα πολιτισμένο διαζύγιο, αλλά σκέφτομαι λίγο πώς θα αντιδράσουμε αν και εφόσον κάποιος επιχειρήσει να ξαναφτιάξει τη ζωή του, ο άντρας του σπιτιού να δίνει συμβουλές στα δικά μου παιδιά, μπορεί να με πιάσει μια τρέλα, αλλά εντάξει, θα το δούμε! Πήγα μέχρι τη Λαμία και έκλαιγα σε όλη τη διαδρομή όταν τους πήγα στο αεροδρόμιο!»
.Με πα­τή­μα­τα στα χνά­ρια του Στρά­του και δι­σκο­γρα­φι­κές συνερ­γα­σί­ες με τους Μά­ριο Τό­κα, Θα­νά­ση Πο­λυ­καν­δριώ­τη, Σταύρο Ξαρχάκο, Αλέκο Χρυσοβέργη.
Α­πό τα α­γα­πη­μέ­να του «πα­τρι­κά» τρα­γού­δια, κα­θώς και του ί­διου του Στρά­του, Το μπου­ζού­κι του Νικόλα, των Νίκου Κα­ρα­νι­κό­λα και Βούλας Γκί­κα.

Δεν υπάρχουν σχόλια