Alpha 1 News

ΔΟΥΚΙΣΣΑ-ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΥΟ ΤΙΤΛΟΙ...



ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ Η ΜΕΓΑΛΗ ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ...
Στις 8 Φεβρουαρίου του 1941 στο Πασαλιμάνι του Πειραιά. . Χαμόγελο, μπρίο, κέφι, ζωντάνια, εξαιρετική φωνή και σπάνιας ποιότητας άνθρωπος. Αυτά είναι λίγα από τα στοιχεία που χαρακτήριζαν τη Δούκισσα, μια πραγματικά μεγάλη κυρία του ελληνικού τραγουδιού (αλήθεια, πόσο έχει ξεφτίσει τούτος ο χαρακτηρισμός εδώ και κάμποσα χρόνια…) που μπορεί να έφυγε από τη ζωή , όμως άφησε πίσω της μια πολύ σημαντική κι αθάνατη κληρονομιά-κληροδότημα: Τα τραγούδια της…
«Αφιερωμένο εξαιρετικά» λοιπόν στη μοναδική γυναίκα που είχε δύο τίτλους -όπως είχε πει κάποτε ο Γιάννης Πάριος: Και Κυρία, και Δούκισσα! Τους κέρδισε πανάξια τόσο με τη στάση ζωής της, όσο και με την καλλιτεχνική πορεία της που ξεκινούσε και τελείωνε στο σεβασμό προς το κοινό που την αγάπησε και την έφτασε στην κορυφή…. .
Απ’ τις κυρίες που για δεκαετίες στάθηκε στην πρώτη γραμμή της διασκέδασης.
Ξεκίνησε δισκογραφικά με το τραγούδι Με τη κοπέλα π’ αγαπώ σε μουσική Στέλιου Χρυσίνη το οποίο ερμήνευσε μζί με το Τρίο Γκρέκο. Στη δεκαετία του ’60, μαζί με το Τόλη Βοσκόπουλο αποτέλεσαν δημοφιλές ντουέτο στη δισκογραφία και στον κινηματογράφο (Οι αναμνήσεις, Μ’ έμαθες ν’ αγαπάω) κ.α. Παράλληλα, η Δούκισσα ερμήνευσε κορυφαίους δημιουργούς με αποτέλεσμα όμορφα τραγούδια όπως: Τα παλικάρια των Μαρκόπουλου – Δασκαλόπουλου, Θέλω τα όπα μου των Σπανού – Σακελλάριου, Που πας χωρίς αγάπη των Ζαμπέτα – Πρετεντέρη κ.α. Και στα χρόνια του ’70 ερμήνευσε δυνατά σουξέ όπως: Άνθρωποι είμαστε του Κοινούση, Ατάκα κι επιτόπου, Το μωρό του Μουσαφίρη. Το πλήρες ονοματεπώνυμό της ήταν Δούκισσα Φωταρά .
.Μετά από μεγάλη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο «έφυγε» στις 30 Σεπτεμβρίου του 2010 σέ ηλικία 69 ετών σκορπίζοντας θλίψη στην οικογένειά της και στον καλλιτεχνικό κόσμο.