Alpha 1 News

Όταν η ανθρωπιά νίκησε το μίσος

Όταν η ανθρωπιά νίκησε το μίσος

Ο Δημοσθένης Γεωργακόπουλος γυρίζει το χρόνο στα Χριστούγεννα του 1914 και γράφει για τον πιο ανθρώπινο ποδοσφαιρικό αγώνα της ιστορίας, που έγινε σαν σήμερα πριν από 103 χρόνια.
Παντού νεκροί. Εκατομμύρια νεκροί και κυρίως... αθώοι νεκροί. Ένας πόλεμος, που συγκλόνισε την ανθρωπότητα πριν από περίπου έναν αιώνα, ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Στα χαρακώματα, Άγγλοι και Γερμανοί βρίσκονταν μόνιμα παρατεταγμένοι και με το δάχτυλο στη σκανδάλη. Σε αυτή τη μάχη, που ήταν μέχρις εσχάτων, δεν υπήρχε το δικαίωμα στην ανθρωπιά. Αυτή ήταν η εντολή από τους... από πάνω. Καμία κατάπαυση του πυρός, ακόμη και τις μέρες των Χριστουγέννων. Οι ανώτεροι, όμως, δεν υπολόγισαν πως είχαν να κάνουν με ανθρώπους και όχι με μηχανές. Γιατί ακόμη και αυτοί οι στρατιώτες, που είχαν ως μόνο στόχο την εξουδετέρωση του αντιπάλου, είχαν ταυτόχρονα καρδιά και συναισθήματα.
Ο χειμώνας του 1914 ήταν βαρύς και το κρύο τσουχτερό, ενώ το χιόνι είχε καλύψει όλο το Δυτικό Μέτωπο. Παρά την παγωνιά, στην καρδιά των στρατιωτών υπήρχε... φλόγα. Παρακούγοντας τις εντολές των ανωτέρων τους, αποφασίζουν την Παραμονή των Χριστουγέννων να κάνουν μόνοι τους ανακωχή από τον πόλεμο. Από την πλευρά, που βρίσκονταν οι Γερμανοί, ξαφνικά οι Άγγλοι ακούν τραγούδια. Μόνο που δεν ήταν κάποιο οποιοδήποτε τραγούδι. Ήταν η «Άγια Νύχτα», ενώ σιγά σιγά άρχισαν να διακρίνονται μικρά φώτα μέσα στο σκοτάδι. Οι Γερμανοί πλησίαζαν, κρατώντας στα χέρια τους κεριά και μικρά χριστουγεννιάτικα δέντρα. Οι Άγγλοι δεν πυροβολούν και μετά το αρχικό σάστισμα, όλοι μαζί αρχίζουν να τραγουδούν και να ψέλνουν τα κάλαντα.
Το πνεύμα των Χριστουγέννων είχε κάνει την εμφάνισή του, εν μέσω πολέμου, με τους στρατιώτες να συναντώνται στη νεκρή ζώνη. Η ανακωχή ήταν πλέον γεγονός. Εκτός από ευχές, αντάλλαξαν πολλά δώρα. Τσιγάρα, φαγητά, γλυκά, ποτά, ακόμη και σουβενίρ. Κυρίως, όμως, αντάλλαξαν... ανθρωπιά. Με τους περισσότερους να έχουν πολύ καιρό να δουν τους δικούς τους ανθρώπους, οι «εχθροί» έγιναν η οικογένειά τους, έστω και για λίγες στιγμές. Τότε, πήραν και τη μεγάλη απόφαση. Η ανακωχή θα παρέμενε και ανήμερα τα Χριστούγεννα, με το ποδόσφαιρο να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή την απόφαση, αφού Άγγλοι και Γερμανοί θα έδιναν φιλικό αγώνα την 25η Δεκεμβρίου 1914.
Πριν οι στρατιώτες γίνουν... ποδοσφαιριστές, υπήρχε μία ακόμη «εκκρεμότητα» ανθρωπιάς. Να θάψει η κάθε πλευρά τους νεκρούς της. Αφού έγινε αυτό, Άγγλοι και Γερμανοί παρατάχθηκαν στον υποτιθέμενο αγωνιστικό χώρο. Μέχρι και σήμερα κανείς δεν ξέρει πόσοι έπαιξαν ποδόσφαιρο, τι μπάλα κατασκεύασαν, αλλά και πόσο ήταν το σκορ αυτής της αναμέτρησης. Κάποιοι είπαν ότι οι Γερμανοί επικράτησαν με 3-2, όμως τίποτα από όλα αυτά δεν είχε την παραμικρή σημασία, μπροστά στην ανθρωπιά, που επέδειξαν οι στρατιώτες, εν μέσω του Ά Παγκοσμίου Πολέμου.
Η συγκεκριμένη ανακωχή, ωστόσο, δεν κράτησε για πολύ, παρά μόνο για περίπου 24 ώρες. Η συγκεκριμένη «ανταρσία» έφτασε γρήγορα στα αφτιά των ανωτέρων, οι οποίοι δεν πήραν με καθόλου καλό μάτι τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία των στρατιωτών. Τα υψηλά κλιμάκια και των δύο χωρών απείλησαν ακόμη και με εκτελέσεις, εφόσον παρέμενε αυτό το φιλικό κλίμα στο Μέτωπο. Βλέπετε, δεν τα πήγαιναν καλά με την ανθρωπιά. Ήθελαν κι άλλους νεκρούς, ακόμη και τους «δικούς» τους ήταν ικανοί να θυσιάσουν, προκειμένου να συνεχιστεί ο πόλεμος. Και πράγματι, ο πόλεμος κράτησε ακόμη τέσσερα χρόνια, με εκατομμύρια αθώους να χάνουν τη ζωή τους. Εκείνος, όμως, ο ποδοσφαιρικός αγώνας ανήμερα τα Χριστούγεννα του 1914 έμεινε στην ιστορία για την ανθρωπιά του.
Υ.Γ. Η συγκεκριμένη ιστορία ενέπνευσε πολλούς καλλιτέχνες και κάποιοι από αυτούς τη μετέτρεψαν σε ταινίες.